Tag

tag

Tag archief

toetsenbord

Geloofwaardigheid komt te voet en gaat te paard

Ik heb een hekel aan leugens. Altijd al gehad. Natuurlijk liegt iedereen wel eens, ook ik. Als kind lieg je bijvoorbeeld wel eens over het snoepje dat je stiekem hebt gepakt of het vuurtje dat je hebt aangestoken. Of over dingen die je juist niet hebt gedaan, zoals het maken van je huiswerk.

Volwassenen liegen nog veel vaker dan kinderen. Soms is dat niet erg en zelfs geaccepteerd. Je hoort meestal niet graag dat de broek die je draagt, echt niet meer kan. Maar daar waar andere mensen de dupe worden van een leugen, dat zijn de verhalen die ik boven tafel probeer te krijgen en waarom ik ooit voor journalistiek heb gekozen. Bijvoorbeeld een verhaal over een waterleidingbedrijf dat willens en wetens te vuil water levert en daarmee de gezondheid van veel mensen op het spel zet. Of over een sociaal platform op internet dat achter de rug van zijn gebruikers om persoonlijke gegevens van gebruikers verkoopt.

Niet voor iedereen

 
Ik had natuurlijk ook de politie kunnen gaan om zo oplichters op te pakken. Maar ik ben van nature ontzettend nieuwsgierig en wil van heel veel dingen weten hoe ze werken of hoe iets gedaan wordt en waarom mensen zich gedragen zoals ze dat doen.
Daarnaast houd ik erg ook van taal en van schrijven. Het is juist die combinatie van nieuwsgierigheid, gedrevenheid en gevoel voor taal, die van groot belang is voor elke journalist.

Op de Academie voor Journalistiek werd mij al direct in het eerste jaar op het hart gedrukt dat je niet rijk zouden worden van een baan in de journalistiek. Dat is zeker zo. En ondanks die waarschuwingen hield ik vast aan mijn sterke gevoel om journalist te worden.

Interactiever

Voor het publiceren van je verhalen zijn diverse kanalen. Internet heeft ons veel vrijheid gegeven over de manier hoe wij over onszelf communiceren. Iedereen kan daar zijn eigen verhaal kwijt, in tekst of in de vorm van een video op Youtube of via social media. Dat geldt ook voor bedrijven. Internet stelt ons in staat om onze boodschap te verspreiden op een manier en op een plaats en tijd die wij zelf bepalen.

Journalisten en bedrijven konden al langer hun verhaal kwijt in de krant, of op radio en tv, maar internet heeft de lezer een stem gegeven. De nieuwsverhalen zijn steeds interactiever geworden. En die trend zet zich door. Lezers kunnen reageren en gemakkelijker bijdragen aan totstandkoming van een nieuwsverhaal. Dat is geweldig mooi. Tegelijkertijd leveren de mediakanalen ook in op geloofwaardigheid. Onder andere door het fenomeen nepnieuws worden we argwanender dan ooit.

Transparantie

Van journalisten en van bedrijven wordt daarom een grotere mate van transparantie verwacht. Als je als journalist openheid durft te geven over hoe bepaalde verhalen tot stand zijn gekomen, kan de lezer zelf beslissen hoe geloofwaardig een en ander is. Als je dat consequent doet, kun je als medium -of als bedrijf- langzaam je geloofwaardigheid en achterban vergroten. Niet voor niets gaat het spreekwoord: vertrouwen komt te voet en gaat te paard.

Leugens en nepnieuws van een online gokbedrijf

Online gokken is een soort Wilde Westen van het internet. De bedrijven zijn vaak schimmig en in de strijd om geld te verdienen wordt geen enkel middel geschuwd.

Vroeger werd mij al geleerd dat je niet alles moet geloven wat in de krant staat. Voor internet geldt dat al helemaal. Zelfs op professioneel ogende websites worden we soms voorgelogen. Een duidelijk voorbeeld is goksite Magic Red.

Magic Red is een online goksite die nepnieuws verspreidt om meer bezoekers – en dus meer betalende online spelers – te krijgen. De Google-advertenties van Magic Red verschijnenen onder meer op Amerikaanse websites zoals Techrepublic met nieuwskoppen van nepartikelen.

Zo zou op de verzonnen website ‘Finance Times’ een artikel staan over de Nederlandse directeur van Magic Red, Kevin Boehm, die ontslagen zou zijn na een fout die uiteraard in het voordeel van een gokker uitviel.

Zo’n nepartikel is op zich uiteraard al heel kwalijk, maar daar komt bij dat het bedrijf zich presenteert als beursgenoteerd met tickercode MGCINC. Klopt niets van.

Ook in Libanon

Wat het extra opvallend maakt, is dat die zelfde ‘Kevin Boehm’ in 2018 nog opdook als CEO van Magic Red in Libanon. Toen was het bedrijf aan de New York Stock Exchange genoteerd (tickercode MRCAS). Allemaal bullshit.

Uiteindelijk gaan alle links via omwegen naar magicred.com. Het bedrijf dat erachter zit, is het in Malta gevestigde Aspire Global International. En dat bedrijf heeft nog veel meer domeinnamen (nog 70!) die met online gokken te maken hebben.

Ik vind het echt een schande dat er partijen zijn die op deze manier leugens verspreiden en ‘adverteren’. En dat Google daar ook nog geld aan verdient, door die advertenties te tonen, maakt het imago van Google, wat mij betreft, nog veel slechter dan het als was.